ادغام تیکه‌های حرکت اسلامی در سومین دور و چالش‌ها

مهم ترین انشعاب در حرکت اسلامی پس از حاکمیت طالبان و دوران مقاومت سال ۱۳۷۷ خورشیدی رُخ داد، از این تاریخ به بعد حرکت اسلامی به رهبری آیت‌الله محسنی و حرکت اسلامی مردم به رهبری مرحوم سترجنرال سید حسین انوری مدیریت می‌شد، عوامل و انگیزه‌ی انشعاب حزب تفصیلاً در کتاب خاطراتم ذکر شده و آن کتاب در هزار صفحه به قطع وزیری آماده چاپ است.

دور اول ادغام حرکت اسلامی پس از سال ۱۳۸۴ خورشیدی، زمانی که آیت‌الله محسنی با رهبری حزب حرکت اسلامی خداحافظی نمود، حجت‌الاسلام سید محمدعلی جاوید برای مدت ۳ سال رهبری این شاخه‌ی حزب را بر دوش گرفت و درآن زمان سترجنرال مرحوم سید حسین انوری رییس شورای رهبری حزب حرکت اسلامی مردم بود؛ از این تاریخ به بعد طرح یک جا شدن حرکت اسلامی افغانستان به رهبری سید محمدعلی جاوید و حرکت اسلامی مردم افغانستان به رهبری سیدحسین انوری اقدام و در ماه جوزا ۱۳۸۶ خورشیدی با تلاش عده‌ای از حرکتی‌ها صورت گرفت و این کار باعث شد تا کنگره‌ای در پایتخت کشور تدویر، حجت‌الاسلام سید محمدعلی جاوید به نفع سترجنرال سید حسین انوری کنار رفت و آقای انوری توسط کنگره رییس شورای رهبری حرکت اسلامی و آقای عبدالغنی کاظمی به پیشنهاد آقای جاوید به حیث معاون شورای رهبری انتخاب شدند.

دور دوم طرح ادغام حرکت اسلامی پس از بازگشت سید محمدعلی جاوید که سالیان متمادی به خارج از کشور بسرمی‌بردند آغاز و در نیمه‌ی سرطان ۱۳۹۴ خورشیدی اولین نشست با حضور ۱۵ تن از اعضای شورای رهبری حرکت اسلامی، شاخه‌های رهبری سید حسین انوری و عبدالغنی¬ کاظمی و ۱۵ تن از حرکتی‌های مستقل تحت عنوان «اصلاح‌گرایان» در منزل دکتر محمدعارف شاه جهان تشکیل یافت و پس‌ازآن شب‌های جمعه هرهفته به میزبانی دکتر شاه¬جهان تا نیمه‌ی حمل ۱۳۹۵ خورشیدی، همزمان با رحلت مرحوم انوری این پروسه ادامه یافت و در نهایت به بن رسید؛ در این دور بخش زیادی از اعضای شورای نامبرده به شمول دکتر شاه¬جهان پافشاری داشتند که نشست و اتحاد میان آقایان انوری و کاظمی صورت گیرد، به باور آن‌ها تعداد زیادی از هواداران حزب با این دو مجموعه حضور دارند،‌ بعضی‌ها از حزب حرکت اسلامی ملت به رهبری آقای هادی و نیز از آقای جاوید نام بردند و در مذاکره حضور آنان را مهم دانستند و اما در مقابل، تعلل جمع دیگر مخصوصاً دکتر شاه¬جهان به دلیل میزبان بودنش مورد توجه اعضای جلسه بود و در برابر دیدگاه دومی مقاومت می‌نمودند و تا این‌که پس از مدتی با پافشاری تعداد محدود و نیز پیشنهاد آیت‌الله محسنی در برابر تقاضای شورا از حضور و خیرخواهی ایشان مذاکره با آقایان جاوید و هادی نیز صورت گرفت.

نگارنده جزو کسانی بودم که در این دوره از ابتدای نشست‌های مشترک(اصلاح‌گرایان) که با ادغام دو شاخه‌ی انشعاب شده‌ی حرکت اسلامی(به رهبری انوری و کاظمی) و پس از چهارماه تلاش، آقایان جاوید و هادی نیز به طرح ادغام¬کنندگان افزوده شد و درمجموع نزدیک هشت¬ماه به‌صورت مستمر درجلسات هفته‌‌وار آن شرکت داشته و شاهدعینی گفتگوهای هیئت مورد نظر با آقایان؛ محسنی، انوری، جاوید، هادی و کاظمی بودم و پس از ماه‌ها گفتگو این دوره نیز در نیمه‌ی ماه حمل ۱۳۹۵ خورشیدی نا کام ماند.

اما دور سوم جهت ادغام تیکه‌های حرکت اسلامی به ابتکار جنرال سردار محمد ابوالفضل از کارمندان ارشد و بازنشسته‌ی وزارت دفاع ملی، دکتر محمد عارف شاه جهان از معینان پیشین و برکنار شده‌ی ریاست عمومی امنیت ملی، جنرال محمد عوض حسینی از قوماندانان جهادی ولسوالی شیخ علی ولایت پروان و فعلاً جنرال متقاعد، دکتر حمید توری از اعضای سابق شورای ولایتی کابل حرکت اسلامی و آقایان موسوی و عمرانی از مجاهدین سنگلاخ  از مدتی بدینسو با تعهد کتبی از روسای شاخه‌‌های جدا شده‌ی حرکت اسلامی جهت ادغام مجدد آن‌ها و برگزاری کنگره مدتی را  تلاش نمودند و آنچه که شنیده می‌شود این بار نیز حرکت جنرالان بازنشته‌ی حزب مقتدر دوران جهاد به بن‌بست و چالش مواجه گردیده است.

نگارنده به آن عده از حرکتی‌های که بدون بدست آوردن امتیازات مادی در این حزب از حیثیت، اعتبار و حان شان مایه گذاشتند، همین طور خانواده‌های شهدا و مجاهدین که از نام شهید، معلوم و زندانیان شان دیگران با موج سواری سوء استفاده نمودند و به نام، نان و نوا رسیدند پیشنهاد می‌کنم:

الف) نهاد دادخواهی حرکتی‌ها به منظور:

– حساب‌دهی مالی که در اختیار برخی‌ها قرار دارد و جلوگیری از مورثی شدن آن.

– پرونده‌های قتل‌های زنجیره‌ی و مشکوک که قضات حرکت اسلامی در اثر فشارهای زورمندان مختوم قرار دادند.

– سرمایه‌های منقول و غیر منقول همانند خانه‌های تیمی که بدون هیچ محاسبه‌ی در اختیار افراد قرار گیرفتند و اما مجاهدین مستمند و خانواده‌های شهدا به فراموشی سپرده شدند.

ب) با فرا خوان عمومی از حرکتی‌ها و در صورت عدم انجام آن طی کنفرانس مطبوعاتی در یکی از مراکز مطبوعاتی:

– موضع روشن در قبال کسانی که بنام‌های مختلف از جهاد، شهدا… دکان داری نموده و می‌نمایند.

– معرفی سوء استفاده گران به نهاد عدلی و قضایی و رسیدگی به شکایات علیه آن‌ها.

ج) جهاد بر اساس باورهای دینی و اعتقادی ملت مسلمان افغانستان جهت استقرار حاکمیت اسلامی میلیون‌ها انسان جان باختند اما امروز عده‌ی بنام جهاد با قاتلین و مخالفین باورهای دینی مردم شرکای سیاسی‌اند و لذا ادغام تیکه‌های حرکت اسلامی چه نفع به دین و جامعه‌ی اسلامی دارد، باید در حضور مردم مسببین آن پاسخگو باشند وآن‌ها علاوه بر این‌که با اعتقادات مردم بازی نمودند مستوجب محکمه الهی خواهند بود، آن‌های که در قید حیات هستند تا دیر نشده باید به همین زودی‌ها جواب‌گو در برابر خواست‌های مردم، خانواده‌های شهدا، زندانیان و مجاهدین آسیب دیده باشند.

به امید آن روز…

نقد و نظر به دور از فحش و توهین…



Comments are closed.