تجلیل از ولادت امام زمان(عج) در مدرسه علمیه زینبیه(س) کارته چهار کابل

این مراسم در روز نیمه شعبان با حضور علما، روحانیون و جمعی از جوانان و نوجوانان شهر کابل تجلیل به عمل آمد.
آیت الله ساجدی، این روز را به تمام مردم مسلمان جهان تبریک عرض کرد و گفت: با ظهور حضرت امام مهدی(عج)، دنیا پر از عدل و داد می شود و همه انسانان از ظلم و استبداد نجات پیدا می کنند.
به گفته وی، قرآن می فرماید که حاکمیت تمام قسمت های زمین را بندگان صالح به عهده می گیرند.

او علاوه کرد: پیامبر اسلام فرمودند که آنچه در قرآن در مورد انسانهای صالح آمده، منظور  همان حضرت مهدی(عج) است که تمام حاکمیت دنیا را به عهده خواهد گرفت.
عالم دانشمند و فرزانه کشور گفت: قرآن کتاب آسمانی است و هیچ شک و تردید وجود ندارد همه قوانین زندگی بشر در قرآن آمده است و خداوند می فرماید این کتاب الهی برای پیامبر اسلام نازل کردیم تا توسط ایشان به مردم بیان شود.
به گفته آقای ساجدی، پیامبر خدا می فرماید، اگر از عمر دنیا یک روز باقی نماند آن روز را آنقدر طولانی می کند که امام مهدی (عج) ظهور کند.
آیت الله ساجدی گفت: پیامبر اسلام(ص) به فاطمه زهرا(س) سوگند یاد کرد و فرمودند که مهدی(عج) از امت من است و روزی خواهد رسید که این امام از خون امام حسین(ع) انتقام خواهد گرفت.
گفتنی است که همایش با میز گرد علمی با حضور داکتر عصمت اللهی استاد دانشگاه کابل  و حجت الاسلام نظری رئیس مدرسه علمیه انتظار همراه بود.

در این بخش متن صحبت های حجت الاسلام سیدجعفرعادلی«حسنی» مسئول دفتر حضرت آیت الله ساجدی که در این مراسم بیان شده جهت استقاده علاقمندان ارائه می گردد:

حضرت مهدی(عج) بلندترین واژه هستی

سلام بر دوازدهمین ستاره تاب ناک آسمان ولایت!

سلام بر آفتاب قلب همیشه بیدارت که غروبی ندارد.

سلام بر تو ای روشنی کائنات!

ای آفتاب تابیده از آسمان های دور دست!

ای بهار پنهان! آن هنگام که شاخه دستان نیلوفری ات به قصد نیاز بر درگاه دوست می پیچند، برای ما خواب زدگان چه تمنّا می کنی و زیر باران همیشه مستجاب چشمانت، رو سفیدی کدام گنه کار را از خدا می خواهی؟

ای همیشه در قنوت! عطر تو، تا ناکجا آباد جهان پیچیده، ولی مشام مسموم ما، کی می تواند شمیم روح بخش حضورت را استشمام کند.

ای خورشید پنهان! در این عصر آهن و موشک، زمین در خشک سالی ظلم و ظلمت سوزد  و جهان در پنجه های بی عدالتی گرفتار آمده است. بگو، آفتاب جمالت کی و از کدام سمت می تابد و دستان بهارآورت، در کدام فصل گل می دهند. بیا تا دل های مان دوباره عاطفه را تجربه کند و پرواز را بیاموزد. بیا تا روزگارمان یک سره آفتابی شود. درختان در سایه سار قامت تو بیارمند و شقایق ها داغ خود را فرو نهند. ای آرام بخش دل دریا!

چشمان ما کی بلندای قامت تو را قاب می گیرند.

ای نور روشنی بخش! کائنات در انتظار آن روز ایستاده اند و چشم های زمین، بر تمام جاده ها خیره مانده است. بگو از کدام سمت می آیی تا قدوم سبزت را گل باران کنیم.

مهدی جان! هر سال در سال روز میلادت، د زخم دل ما دو باره سرباز می کند و دوباره اشتیاق در ما زبانه می کشد.

اشک درچشمان ما شکوفه می کند و انتظارْ معنای وسیع تری می یابد. دستان مان دوباره بر سر سجاده تمنا به آسمان پیوند می خورد و شکوفه های نیاز، بر آن ها گل می کنند.

ای بهانه آفرینش! ما به وجود تو زنده ایم. درختان به وجود تو ایستاده اند. زمین زیر گام های توست که می چرخد و کائناتْ حیات خویش را از تو به وام گرفته اند و هستی با حضور تو نفس می کشد.

ای بلندترین واژه هستی! تو در اوج حضور ایستاده ای و غیبت ما را می نگری و بر غفلت ما می گریی. در این نیمه شعبان و در آستانه ماه رمضان، بخواه که پرده های جهل و ظلمت از دیدگان ما کنار رود و جمال دلربای بلندترین واژه هستی، یوسف زهرا، مهدی موعود(عج) را بنگریم.

در این روز مبارک، از خدا می خواهیم که ظهورت را نزدیک فرماید، تا وجودمان در فصل وصل، بادست های بهارآورتْ به گل بنشیند.

گزارش از : سید عباس حسینی



Comments are closed.