سفر در حریم عشاق

نام کتاب: سفر در حریم عشاق

نویسنده: سیّدجعفر عادلى «حسینى»

حروفچینى وصفحه آرایى: کانون همبستگی نویسندگان افغانستان

نوبت چاپ: بهار ۱۳۸۳

شمارگان:   2000

 

سرآهنگ سخن

زیارت ائمه معصومین(علیهم‌السلام) نشانه احترام بمقام شان، پیروى از راه شان، تبعیت از مواضع شان، استمرار خط شان، تجدید عهد با امامت شان، وفادارى به ولایت شان و زنده نگه‌داشتن نام و یاد و خاطره و فرهنگ و تعالیم آنان است.

همانطورى که در صفحه ۳۳۶ کامل الزیارات، روایتى از امام موسى کاظم(علیه‌السلام) در این زمینه نقل شده که آن حضرت مى‏فرماید: « مَنْ زارَ اَوَّلَنا فَقَدْ زارَ آخِرَنا، وَمَنْ زارَ آخِرَنا فَقَدْ زارَ اَوَّلَنا، وَ مَنْ تَوَلّى اَوَّلَنا فَقَدْ تَوَلّى آخِرَنا…» یعنى هرکس اوّلین نفر از ما را زیارت کند مثل اینکه آخرین نفر آنان را زیارت نموده و بالعکس، وکسى که از اوّلین نفر ما پیروى نماید مثل اینکه از آخرین نفر ما پیروى نموده و بالعکس و… کما اینکه  زیارت افراد غیر معصوم نیز پاداش زیادى دارد، چنانچه در این زمینه روایتى در جلد دوّم اصول کافى به این مطلب اشاره دارد و مى‏فرماید: «وکّل اللّه به سبعین الف ملک من حین یخرج من منزله حتّى یعود الیه…» یعنى خداوند هفتاد هزار ملائکه را مأمور مى‏سازد که زائر مؤمن را همراهى کند، وجایگاهى در بهشت براى او منظور مى‏نماید.

حضور یافتن و دیدار از حرم‏هاى مطهر ائمه اطهار(علیهم‌السلام) و امام‌زاده گان را زیارت عتبات عالیات مى‏نامند و در احادیث متعدد تأکید شده که زیارت ائمه اطهار(علیهم‌السلام) در غربت شان و همراه با خوف و خطر پاداش بیش ترى دارد، اگر راه زائر دور باشد و زیارت پیاده و همراه با مشقت ها باشد اجر و ثواب بیش ترى خواهد داشت.

در بیابان گربه شوق کعبه خواهى زد قدم

سرزنش‏ها گر کند خار مغیلان غم مخور

سرزمین عراق قبور مطهر و منور تعدادى از امامان، امامزادگان، صحابه گرانقدر پیامبر اسلام(صلى‏الله‏علیه‏و‏آله)  و شخصیت‏هاى برجسته اسلامى را در بر دارد، خداوند متعال نعمت بزرگ زیارت آن عزیزان را در سال ۱۳۸۳خورشیدی به این حقیر وتمام اعضاى خانواده‌ام عنایت فرمود.

نگارنده از دوران کودکى که اسم کربلا و امام حسین(علیه‌السلام) را مى‏شنیدم آرزوى زیارت آن دیا ر را داشتم و این آرزو هموراه شدیدتر مى‏شد. در مجالس روضه خوانى و سخنرانى‏هاى مذهبى که داستان کربلا و نجف را مى‏شنیدم بر اشتیاقم افزوده مى‏گشت و آن هنگام که طلبه شدم و به جرگه اهل منبر پیوستم و در ماه‏هاى محرم، صفر، رمضان و… براى تبلیغ سفر مى‏کردم و نا چار مى‏بایست در مقوله‏هاى تاریخى و مذهبى و مصائب اهل بیت(علیهم‌السلام) مطالعه و آن را در منبر براى مردم بازگو مى‌کردم، انس و آشنایى و علاقه‏ام رو به فزونى نهاد.

در این راستا سال ۱۳۸۲ خورشیدی  به بعد مى‏تواند براى افراد زیادى خاطره‏انگیز و ماندگار به حساب آید، سالى که در آن بعد از تحولات و تغیراتى که درکشور عراق پدید آمد، و اندک مکانى برا مشتاقان و زائران ائمه(علیهم‌السلام) درعراق فراهم شد، تا بتوانند جبین بر کوى دوست بسایند، خیلى عظیم از مشتاقان از کشورهاى اسلامى مخصوصاً از مرز ایران به سوى زیارت عتبات عالیات رهسپار شدند، در این میان مهاجرین افغانستانى که از شیعیان دل سوخته اهل بیت عصمت و طهارت(علیهم‌السلام) هستند، بار سفر زیارتى بستند و از راههاى مختلف روانه کشور عراق شدند و اکثراً توفیق زیارت را پیدا کردند. نگارنده این سطور، خود از کسانى بود که چه بسا مثل بسیارى از افراد دیگر، هواى کوى دوست و زیارت عتبات عالیات بر سرداشت اما به هر دلیل نمى‏توانست آن را به منصه ظهور برساند. تا اینکه در بهار ۱۳۸۳ خورشیدی(برابر با ماه صفر ۱۴۲۵ هجری قمری) این توفیق شامل حال ما گردید که با تمام اعضاى خانواده و حضور گرم حدود هشتاد نفر(اکثراً اهل علم و از بستگان بودند)، با همکارى و راهنمایى حجت‌‏الاسلام‌والمسلمین آقاى سیّد محمد سجادى افتخار زوارى بارگاه امیر المؤمنین على بن ابى طالب(علیه‌السلام) در نجف اشرف، حرم با صفاى اباعبداللّه الحسین(علیه‌السلام) و یاران فداکارش در کربلا، زیارت امام موسى کاظم(علیه‌السلام) و امام محمد تقى جواد(علیه‌السلام) در کاظمین و حرم عسکرییّن امام على النقى الهادى(علیه‌السلام) و امام حسن العسکرى(علیه‌السلام) در سامراء و قبور امام‌زاده گان و سربازان سر افراز اسلام در عراق را پیدا نمائیم.

کتاب حاضر که تحت عنوان «سفر در حریم عشاق» تهیه و تنظیم گردیده، سعى شده بطور اجمال ضمن فشرده از خاطرات سفر که از ۸ حمل(۵ صفر) تا ۲۴ حمل ۱۳۸۳خورشیدی(برابر ۲۱ صفر ۱۴۲۵ هجری قمری) از مرز زمینى جمهورى اسلامى ایران به کشور عراق انجام شد، شرح برخى از مزار و زیارات را با مراعات اختصار ذکر گردد.

به امید روزى که باز هم این افتخار نصیب ما گردد انشااللّه .

سیّد جعفر عادلى «حسینى»

قم ـ حمل ۱۳۸۳ / صفر۱۴۲۴



Comments are closed.