شورای اخوت اسلامی در دو راهه ای برگزاری روز جهانی قدس

نگارنده دیشب در برنامه «رمضان کریم» که شب های ماه مبارک رمضان قبل و بعد از افطار از طریق تلویزیون نور بصورت زنده منتشر می گردد بعنوان میهمان دعوت و  در رابطه با  روز جهانی قدس مصاحبه داشتم.

در این مصاحبه یادی از شهداء، زخمی ها و نا امنی ها در پایتخت و دیگر ولایات کشور و همچنین یاد بودی از سالروز شهادت، جمع کثیری از هموطنان ما در قیام خونین چنداول کابل در ۲ سرطان ۱۳۵۸ خورشیدی به میان آمد.

در ادامه به اهمیت و جایگاه قدس و همچنین بومی سازی روز جهانی قدس در افغانستان، دغدغه حمایت از انسان های مظلوم و مسلمانان در هر جایی از عالم، حمایت علماء و دانشمندان افغانستان از مجاهدین فلسطینی  از نخستین روزهای اشغال بیت المقدس توسط اسرائل، رد هرگونه  ایجاد شبهات در مورد حمایت از مظلومین فلسطینی طی نیم ساعت گفتگو، از آنجاییکه برنامه تمام شد و  برخی موارد دیگر که در ارتباط با نحوه مدیریت و دیدگاههای متفاوت در شیوه برگزاری روز جهانی قدس پرداخته نشد، در نوشتار می خواهم به ادامه همان صحبت های دیشبم تحت عنوان «شورای اخوت اسلامی در دو راهه ای برگزاری روز جهانی قدس» نکاتی را یاد آوری نمایم:

در سال ۱۳۵۸ خورشیدی مبنی بر نام‏گذاری  جمعه آخر ماه مبارک رمضان به عنوان روز جهانی همه ساله این روز، چند سال نخست در جمهوری اسلامی ایران و سالهای بعد کم کم در کشورهای اسلامی رواج یافت و در میان جوامع اسلامی، از روز جهانی قدس تجلیل بعمل می آورند و مسلمانان برخی کشورهای اسلامی با حمایت از مردم فلسطین، بر اتحاد میان جوامع مسلمان برای مقابله با رژیم اشغال‎گر قدس(اسرائیل)، تأکید می‎کنند.

البته مردم مسلمان افغانستان از نخستین سالهای اشغال آن کشور توسط اسرائیل، یعنی از سال ۱۳۲۷ خورشیدی حامی فلسطینی ها بودند. سالهای نخستین اشغال قدس شریف، حدود شش دهه قبل مسلمانان افغانستان، به رهبری شخصیت های دینی و با احساس این کشور به اهمیت و جایگاه رفیع مسجد الاقصی و بیت المقدس و ارتباط متین شان  با باورهای اسلامی واقف شدند، آنها در نخستین روزهای اشغال بیت المقدس درصدد ایجاد حمایت از مجاهدین و مبارزین فلسطینی برآمدند، تکیه مرحوم میر اکبرآغا واقع در چنداول و مسجد پل خشتی مرکز پایتخت کشور را از مراکز مهم حمایت کننده مجاهدین فلسطینی در افغانستان قرار دادند؛ در دهه بیست عده ای از دانشمندان و علمای افغانستان کمیته کمک به فلسطین را در تکیه خانه مرحوم میراکبر آغا ایجاد نمودند، شهید استاد میرعلی اصغرشعاع و علامه شهید سید اسماعیل بلخی در راس این تشکیلات قرار داشتند،  یک نمونه از رسید پولی (۷جوزا ۱۳۲۷ هجری شمسی)که نزد نگارنده موجود است، در آن  مبلغ نه صد افغانی اعانه برای مجاهدین فلسطین به جهاد اسلامی فلسطین کمک گردیده بود، این حرکت بیانگر حضور برجسته بیت مرحوم میر اکبر آغا و دیگر شخصیت های مطرح کابل، از  افتخارات و سابقه مبارزات و ویژگی خاص بزرگان آن روز  در حمایت از مظلومین فلسطین و دیگر کشورهای اسلامی  را می افزاید.

در جریان اولین جنگ اعراب و رژیم صهیونیستی در جوزا سال ۱۳۲۷استاد شعاع و علامه بلخی در اوج مبارزات سیاسی شان در کابل بسرمی بردند. وقتی خبر اشغال فلسطین را از طریق رادیوی لندن و رسانه های دیگر شنیدند، اولین کسانی بودند که از چنداول تکیه میراکبرآغا، مردم شیعه وسنی کابل را به برگزاری تجمع و تظاهرات اعتراض آمیز به مسجد پل خشتی فراخواندند. در این تظاهرات چند هزار نفری زن و مرد، شیعه و سنی شرکت نموده بودند که آنها در محوطه مسجد جامع پل خشتی کابل تجمع نمودند و نیز آنها جهت جمع آوری کمک به ملت مظلوم فلسطین در نقاط مختلف افغانستان با همکاری علما و دانشمندان اهل سنت ازجمله مولانا محمد عطاالله فیضانی کمیته هایی را  تشکیل دادند.

علامه بلخی در این تجمع بر علیه این توطئه استعماری سخنرانی آتشینی ایراد کرد و به مردم گفت: «قدر تهای استعماری و به ویژه انگلیس پیر، یک عده از یهودیان نژاد پرست را از سراسر  جهان آورده اند و بر مردم مظلوم فلسطین مسلط کرده اند و می خواهند به این بهانه قدس، اولین قبله مسلمین را اشغال کنند.

همچنین سال ۱۳۴۹ خورشیدی حرکتی از بین جوانان اهل سنت و اهل تشیع نهضت جوانان مسلمان را ایجاد نمودند و یکی از آن شخصیت ها استاد ربانی بود که آنها نیز در مذاکرات و گفتگوهایی که با اخوان المسلمین مصر، دغدغه ای حمایت از مردم مسلمان فلسطنی را داشتند، و همزمان با همین حرکت، در بین تشیع در آغاز دهه پنجاه حضرت‏آیت ‏اللّه العظمى واعظ شهید با گامى بلند و محکم اقدام به انتشار اولین مجله‏ى دینی، سیاسی در افغانستان تحت عنوان «برهان» نمود که «برهان» در آن شرایط مجله‏ى دینی، سیاسى و فرهنگى بود که آن نشریه در جهت همبستگی امت اسلامی با ارائه مقالات به  دفاع از کیان اسلام پرداختند، علاوه برآن  شهید آیت الله واعظ در منابر خویش نیز  این گونه سئوالاتی را مطرح می کرد که چرا قدرت های استعمارگر، مخصوصا غرب میان ملت های مسلمان اختلافات را دامن می زند و آنها را پارچه پارچه می کنند و آنها صهیونیسم و کمونیسم را به وجود آورده اند و بین جوامع اسلامی اختلاف و دوگانگی ایجاد کرده اند. و همین طور دیگر علمای افغانستان در گذشته نه تنها به این کشور که  به همه جهان اسلام نظرداشتند، جهان اسلام را سرزمین خود دانسته  و از آن دفاع می کردند. چنانچه در ۲۵ میزان ۱۳۵۲ (برابر ۲۱رمضان۱۳۹۳) چند تن از شخصیت های علمی کشور با اهداء خون های شان  برای مجروحین و مجاهدین فلسطینی نامه های نیز  عنوان سازمان ملل متحد، سفارت های مصر و عراق، رؤسای جمهور سوریه، لیبی و الجزایر و یاسر عرفات قومندان عمومی نهضت مقاومت فلسطین ارسال و در آن ضمن اظهار تنفر و انزجار شان نسبت به جنایات و تجاوزات صهیونیزم  و ارباب امپریالیستیش امریکا و اشغال فلسطین و به خاک و خون کشانیدن مردم مظلوم و بی دفاع آن سرزمین، از عملیات و پیروزی های ظفرمندانه فلسطینیان قدر دانی و آن را تبریک گفتند. در آن نامه پس از تبریکات پیروزی های فلسطینی ها و اعلام همدردی و همبستگی با ملت مظلوم فلسطین از مسلمانان جهان و کشورهای اسلامی خواستند تا برای آزادی مسجد الاقصی از مبارزین و مجاهدین فلسطینی دفاع و حمایت نمایند.

سالهای اخیر در نقاط مختلف افغانستان، مخصوصا در پایتخت کشور  نهادهای سیاسی، فرهنگی و اجتماعی درقالب گردهمایی ها، سمینارها وکنفرانس ها، روز قدس را  با فریادحمایت از آزادی قدس این روز را گرامی می دارند.

تظاهرات درافغانستان به مناسبت گرامیداشت روزجهانی قدس از سال ۱۳۸۶ بنیان گذاری گردید و طی آن اولین راهپیمایی درمقابل مسجد پل خشتی کابل آغازگردید و مردم مسلمان افغانستان، در تظاهرات دانشجویان در مقابل دانشگاه کابل آدمک بوش و اولمرت را حلق آویز و سپس به آتش کشیدند. پرچم اسراییل نیز، تکه پارچه دیگری بود که با شعله های برافروخته توسط جوانان دانشجوی هموطن، به خاکسترتبدیل گردید.

اما بعد از اجلاس بن و حضور جامعه جهانی از نیمه دهه ای هشتاد بدینسو، سید محمد هادی«هادی» رئیس بنیاد فرهنگی، تبلیغی پیامبراعظم(ص) سید عیسی حسینی رئیس خبرگزاری صدای افغان، انجنیر احمدشاه احمدزی، رهبر حزب اقتدار اسلامی افغانستان، مولوی محمد مختار مفلح، رهبر نهضت اسلامی افغانستان، حسن زاده رئیس شورای عالی قرآنی و محمد حسین جعفری رهبر حزب رفاه  در برگزاری روزجهانی قدس حضور داشتنند و به مرور زمان  به دلایلی متعدد، از جمله حساسیت ارگان های امنیتی حکومت و استخبارات کشورهای خارجی نهادهای نامبرده از برگزاری روز جهانی قدس عاجز ماندند و به دلائل متعدد که در این جا نیاز به یاد آوری نمی دانم، استقبال مردم و برگزاری این مناسبت کمرنگ و با چالشهایی رو برو گردید، از آنجایی شورای اخوت اسلامی، مخصوصا در سه دوره ریاست مولوی حبیب الله حسام به عنوان یک نهاد معتبر و معتدل دینی، فرهنگی و اجتماعی مورد نیاز و ضرورت مردم افغانستان در راستای همبستگی اقشار مختلف جامعه در میان علما و لایه های اجتماعی  از اعتبار و اعتماد خوبی بر خوردارند، از دوسال بدینسو نهاد های همسو فیصله نمودند که مدیریت برگزاری روز جهانی قدس به عهده شورای اخوت اسلامی گذاشته شود، رایزنی هایی نیز صورت گرفت و در نهایت، نهادهای همسو نیز  بخاطر شرایط نا مطلوب و اوضاع جاری کشور  و فشار تمویل کنندگان نهاد های همسو، با پذیرفتن هرگونه شرایط و بدون دخالت در نحوه برگزاری و تجلیل از این روز، شورای اخوت اسلامی بعنوان نحوه مدیریت و پذیرفتن مسئولیت، در دو راهه ای برگزاری روز جهانی قدس قرار داشت.

نهایتا سال ۱۳۹۴ خورشیدی طی جلسه ای اجرایی این شورا با اکثریت آرای اعضای اجرایی به تصویب رسانیده شد که مدیریت برگزاری این مراسم را بدون هیچگونه دخالت و تصرف در برنامه ها از سوی دیگر نهادها که علیه آنها حساسیت هایی وجود داشت، از روز جهانی قدس تجلیل بعمل آید، در دو سال اخیر بدور از بوجود آمدن حساسیت های سال های قبل، در نحوه برگزاری، انتخاب سخنرانان و… جلب رضایت موافقین و مخالفین روز جهانی قدس حاصل گردید.

امسال نیز در آستانه فرا رسیدن روز جهانی قدس، در غیات رئیس این شورا که از زخمی شدگان حملات انتحاری دهه ای اول ماه رمضان بود و قرار گرفتن وی تحت مراقبت جدی در یکی از شفاخانه های کشور هند، در این زمینه اعضای اجرایی جلساتی را نیز داشتنند و بر اثر  تاکیدات برخی اعضای اجرایی اخوت اسلامی مصوبات نقص و خواهان تعدیل در بعضی موارد آن  صورت گرفت و از جانب دیگر حضور مکرر مولوی مختار مفلح رئیس شورای فرهنگی حامیان قدس در شورای اخوت اسلامی با اعمال نفوذ به برخی اعضا، تحمیل و تحکم دیدگاه، توهین و تحقیر  آمیز به  اعضای شورا، باعث بوجود آمدن حساسیت اعضای شورا گردید و در نهایت شورای اخوت اسلامی دو نماینده جهت گفتگو و راه حل معقول و منطقی در کمیسیون برگزاری روز جهانی قدس با اشتراک نهادهای همسو معرفی و آنان حامل دو پیام به نهادهای همسو بودند:

یک ؛ شورای اخوت اسلامی آمادگی دارند که با احترام به  فیصله های سال گذشته، با همان شیوه مدیریت و عمل نمایند.

دو؛ چنانچه مدیریت را دیگر نهادها و از جمله شورای فرهنگی حامیان قدس عهده دار گردد، شورای اخوت اسلامی چون سایر نهادها حامی آنان خواهد بود و اما هیچگونه مسئولیت رسمی را نخواهد پذیرفت.

نمایندگان شورا به هر دلیلی نتوانستند مصوبات را عملی نمایند و از جانب دیگر در تأمین امنیت، اطلاع رسانی و… از اعتبار شورای نامبرده استفاده نمودند و به همین دلیل حضور اعضای شورا در مراسم کمیسیون برگراری روز جهانی قدس کمرنگ و شرکت کنندگان اهل سنت به جز دست اندرکان انگشت شمار و محدود شخصیت های تأثیر گذار حضور نداشتند.

نتیجه:

«قدس» در نگاه وحیانی و اسلامی به دلیل وجود مسجدالاقصی از ارزش والا و اهمیت فوق العاده زیادی برخوردار است. اهمیت قدس به دلیل آن است که این سرزمین مقدس، محل زندگی و بعثت انبیای الهی، نخستین قبله مسلمانان و محل معراج آسمانی پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله بوده است.

قدس سمبل و نماد فلسطین و محور وحدت جهان اسلام است که صهیونیست ها به ادامه اشغال و یهودی سازی آن نموده اند. قدس شریف در وهله نخست متعلق به جهان اسلام بوده و برای مسلمانان حائز اهمیت مذهبی و استراتژیکی است. چرا که جهان اسلام پیرامون قدس و مفهوم مذهبی آن گرد هم می آیند.

بنابراین مسلمانان نیز نمی توانند و نباید از اصول و مبادی اعتقادی و دینی خویش پیرامون قدس صرف نظر کنند و آن را دست بسته به صهیونیست ها بسپارند تا هر آنچه می خواهند انجام دهند، چون اگر اختیار به دست صهیونیست ها بیفتد، آن ها خود را محدود به قدس یا فلسطین نمی کنند و نخواهند کرد. چرا که طرح صهیونیسم فقط محدود به قدس و فلسطین نیست، بلکه شامل تمام منطقه خاورمیانه می شود.

به برگزار کنندگان و حمایت از روز جهانی قدس پیشنهاد می کنم:

  1. همانگونه که به گوشه ای از پیشینه ای تاریخی حمایت بزرگان و مردم افغانستان از مجاهدین فلسطینی شد، روز جهانی قدس نیز بومی و مردم افغانستان به عنوان یک تکلیف شرعی و بدون برآورده شدن منافع اشخاص صورت گیرد.
  2. شماری از شهروندان، نهادهای اجتماعی و سیاسی افغانستان از روز جهانی قدس به هدف حمایت از مردم مظلوم فلسطین و تکیلف شرعی بدان عمل می نمایند و می بایست جهت گرامی داشت همین فرهنگ تقویت و آن را به عمل آوردند.
  3. متأسفانه برخی افراد و نهادها به روز جهانی قدس نگاه پروژه ای دارند که این عمل باعث تضعیف اعتقادات و باورهای دینی مردم گردیده و خیانت بزرگ به ارزشهای دینی و تقویت موضع دشمنان در قبال اتحاد و همبستگی مسلمانان خواهد بود.
  4. کسانیکه از علاقمندان به حمایت از مردم مظلوم فلسطینی در طول سال امکانات دریافت می نمایند، تنها با سبقت گرفتن در سخنرانی و تهیه گزارش فکر نکنند که همزمان با برگزاری روز جهانی قدس فعال شوند و آنان باید در برابر کساینکه به آنان اعتماد می نمایند پاسخگو در این زمینه توجه جدی داشته باشند.
  5. همانگونه که افغانستان و بسیاری از کشورهای اسلامی همانند قدس در آتش جنگ و خشونت حامیان تروریستان می سوزند، می بایست که برای بیدار افکار عمومی در هر مناسبتی همدردی، همبستگی و اخوت اسلامی را تقویت که یکی نیازهای مبرم و ضروری برای مسلمانان در سراسر عالم، اخصا افغانستان می باشد.

اللهم اجعل عواقب امورنا خیرا

با احترام

سید جعفرعادلی«حسینی»

 



Comments are closed.